Beleggen hoeft geen beklimming van de K2 of het oversteken van de Zuidelijke Oceaan te zijn!

Het is zaak om Nederlanders het belang van een financiële planning en financieel advies duidelijk te maken. Om te leren dat beleggen weliswaar risico’s bevat, maar niet eng is. Beleggen hoeft geen beklimming van de K2 of het oversteken van de Zuidelijke Oceaan te zijn. De Vaalserberg en de Loosdrechtse Plassen zijn ook al goed.

Dromen, durven en doen! Het zijn vaak trendwatchers of avonturiers en hun boodschap in de trant van dromen, durven en doen. Het leidt vaak tot uitdagende gedachten en inzichten.

Geen vrije wil

Volgens Victor Lamme, hersenonderzoeker en hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam heeft u als belegger geen vrije wil. U denkt weloverwogen beleggingsbeslissingen te nemen, maar niets is minder waar. Emotie zoals spijt, de neiging om in patronen te denken, de angst om iets te missen, hebzucht en de neiging om anderen te spiegelen sturen wat u doet.

“Ons brein zet – zonder dat we het weten – informatie om in gedrag. Onze meningen en gedachten hobbelen daar achter aan. We denken dat onze bewuste mening en gedachten ons gedrag bepalen, maar dat is volstrekte onzin. Wat mensen zeggen dat ze zullen doen zegt niets over wat ze uiteindelijk doen. We weten niet waarom we doen wat we doen, en wat we zeggen te willen doen vertelt vaak weinig over wat we echt gaan doen”, aldus Lamme. Het is maar dat u het weet!

Klein maken

Jimmy Nelson reist als fotograaf naar de verste uithoeken van de wereld om daar in tropisch woud, toendra, woestijn of savanne inheemse volken “met al hun trots en waardigheid” te fotograferen, voordat hun cultuur verloren gaat. Before they pass away heet zijn fotoproject veelzeggend. Nelson schudt de anekdotes gemakkelijk uit zijn mouw. Zoals die keer dat hij in het uiterste oosten van Siberië onder barre omstandigheden op zoek ging naar de Chukchi. In een oude panterwagen om de sneeuwstormen te trotseren reed hij twee weken door een gebied zo groot als Frankrijk op zoek naar dit inheemse volk dat zich volgens de gids ergens zou moeten bevinden. Nelsons verhalen gaan over doorzetten en geduld.
Nelson vraagt soms veel van zijn ‘modellen’. In Mongolië wilde hij de Tsaatan of eaglehunters fotograferen, een stam die jaagt met roofvogels. Al twee dagen had hij de mannen zo ver gekregen om ’s ochtends vroeg op hun paarden en met een arend op hun arm een berg op te rijden voor een foto. Tevergeefs, want de zon liet het afweten en er was te weinig licht. De derde ochtend vroren Nelsons vingers bij het verwisselen van een lens vast aan zijn camera. Nu was er zon, maar kon hij geen foto maken. Hij rukte zijn vingers tot bloedens toe los en maakte de foto.

Nelson kon zijn handen op een even bijzondere als hilarische manier opwarmen. Eén van de vrouwen van de stam drukte hem tegen zich aan, haalde zijn handen door haar mouwen heen en legde ze op haar borst. Daar stond de fotograaf. Het illustreert volgens Nelson treffend dat mensen elkaar in zulke moeilijke omstandigheden helpen om te overleven en culturele of religieuze verschillen – de vrouw was moslim – doen er dan niet toe.

Nelsons anekdotes gaan ook over nederigheid en vertrouwen winnen. Want er gaat vaak een enige tijd aan vooraf voordat de inlanders door Nelson gefotografeerd willen worden. De fotograaf vertelde, dat hij zich letterlijk klein maakt, zich ondergeschikt maakt en nederigheid toont. “Vergeet op dat moment de foto, die komt pas later.” Hij maakt deel uit van de andere cultuur en wint langzaam het vertrouwen. “Uiteindelijk komen de mensen naar mij toe, want elk mens is nieuwsgierig.”

Overleven op de K2

Beroepsavonturier Wilco van Rooijen beklom als enige Nederlander niet alleen de zeven hoogste bergen op alle zeven continenten, maar doorkruiste ook de Noord- en Zuidpool. Dat levert genoeg anekdotes op en Van Rooijen kan er spannend over vertellen. Zoals over Lees verder

Geplaatst in Beleggen, Lifestyle, Pensioen | Getagged , | Reacties uitgeschakeld voor Beleggen hoeft geen beklimming van de K2 of het oversteken van de Zuidelijke Oceaan te zijn!

Grote veranderingen op komst bij pensioen in eigen beheer!

Het FD schreef afgelopen weekend over de ingrijpende maatregelen die Eric Wiebes, staatssecretaris van Financiën, wil doorvoeren bij het pensioen in eigen beheer. Die veranderingen moeten per 1 januari aanstaande door worden gevoerd.

De huidige manier van pensioen opbouwen binnen de bv heeft zijn langste tijd gehad, concludeert het FD. Voor de meeste directeur-grootaandeelhouders (DGA) is het pensioen een obstakel geworden voor het uitkeren van dividend. In het verleden was pensioen in de eigen bv juist heel aantrekkelijk: dotaties waren aftrekbaar voor de belasting en het geld bleef in de bv. Dat is nu niet langer zo.

Wiebes wil daar wat aan doen en geeft twee oplossingsrichtingen: de oudedagbestemmingsreserve (OBR) en het oudedagssparen. Die laatste variant, waarbij de DGA jaarlijks een percentage van zijn loon, tot € 100.000, opzij zet heeft Wiebes’ voorkeur. “Beide voorgestelde varianten rekenen af met het pensioendenken: een DGA bouwt niet langer pensioenaanspraken op, zoals bij een middel- of eindloonregeling, maar slechts een spaarpot”. Aan het einde van de rit moet de spaarpot worden gebruikt voor het aankopen van een (bancaire) lijfrente voor de DGA, of het geld kan door de bv aan hem worden uitgekeerd gedurende een periode van twintig jaar.

Partnerpensioen
Een nadeel van de veranderingen is dat het partnerpensioen van de DGA erbij inschiet. Zij heeft dan niet langer aanspraak op het nabestaandenpensioen in in het geval van een scheiding ook geen recht meer de helft van het tijdens het huwelijk opgebouwde ouderdomspensioen.

Bron: AM Signalen Pensioen / 24 augustus 2015

Geplaatst in Fiscaal, MKB, Pensioen | Reacties uitgeschakeld voor Grote veranderingen op komst bij pensioen in eigen beheer!

Spaarrente om te huilen

Zuinige spaarders kijken steeds verdrietiger naar de rente die ze ontvangen. Meer verdienen dan de ’spaartaks’ is bijna onmogelijk.

Grootbanken bieden sinds april al rentepercentages die beginnen met een nul. Maar nu zijn ook prijsvechters steeds minder gul voor consumenten die proberen van het mooiste tarief op de markt te profiteren. De gemiddelde rente die spaarders voor vrij opneembaar geld krijgen, zakt deze maand door de grens van 1 procent. Ook bij geld vastzetten voor een jaar krijgen consumenten nog maar 0,98 procent, blijkt uit nieuwe cijfers van onderzoeksbureau MoneyView.

Onder meer Rabobank en ING verlaagden afgelopen week hun tarieven tot 0,80 procent. ZwitserLeven biedt tot nu toe de hoogste rente, maar verlaagt vrijdag naar 1,25 procent. Nummer twee, Nationale-Nederlanden, verlaagt een week later naar 1,2 procent. Zo zijn er amper nog normale spaarrekeningen die meer rente bieden dan de belasting op spaargeld.

Iedereen is het erover eens dat het belastingtarief van 1,2 procent op vermogen (boven een vrijstelling van 21.000 euro) niet meer reëel is. Tot concrete maatregelen van het kabinet leidde dat vooralsnog niet. De spaartaks is een belasting van 30 procent op een fictief rendement van 4 procent. Die 4 procent heeft de gewone spaarder sinds 1997 niet meer gezien. Bovendien is de inflatie 1 procent, zodat ook spaarders die geen vermogensbelasting betalen niets rijker worden van hun zuinigheid.

Bron: De Financiële Telegraaf / 22 juli 2015

Geplaatst in Beleggen, Financieel, Fiscaal | Getagged , | Reacties uitgeschakeld voor Spaarrente om te huilen

Griekse tragedie of klucht?

Deadline na deadline verstrijkt bij het vinden van een oplossing voor de betaalproblemen van Griekenland. Ik denk steeds aan een les van José Manuel Barroso: economen hebben vaak een eenzijdige blik op de werkelijkheid en houden te weinig rekening met de politieke dimensie.

Hoewel ik vandaag het liefst een ode had geschreven aan het oeuvre van de vandaag zes jaar geleden overleden King of Pop Michael Jackson, of over de fusie – overname – van Ahold en Delhaize, ben ik bang dat het toch maar weer over Griekenland moet gaan.

Barroso
Ik doe dit niet als econoom, hoewel ik in mijn eerste baan als macro-econoom bij ABN Amro onder andere de Griekse economie mocht analyseren. Eerder dit jaar sprak de voormalig president van de Europese Commissie José Manuel Barroso op de nieuwjaarsbijeenkomst van Robeco. In zijn presentatie refereerde hij aan een bijeenkomst die hij een aantal jaar eerder had georganiseerd met een aantal vooraanstaande bankeconomen. Tijdens die bijeenkomst was de vraag aan de orde gekomen of ze verwachtten dat Griekenland in de eurozone zou blijven of eruit zou gaan. Alle bankeconomen minus één had aangegeven te verwachten dat Griekenland de eurozone zou verlaten. Iets wat toen in ieder geval niet gebeurde.

Politieke dimensie
De les van Barroso was, dat economen vaak een wat eenzijdige blik op de werkelijkheid hebben en te weinig rekening houden met de “politieke dimensie”. Want, zo sprak hij begin dit jaar, politici hebben altijd de wil om eruit te komen. Zelfs als de situatie er – voor economen? – uitzichtloos uitziet, proberen politici een oplossing te vinden.

Ik ben benieuwd! Daar waar deadline na deadline verstrijkt en wij steeds maar denken dat het uur U nu echt is aangebroken voor de Grieken, blijkt er steeds weer een nieuwe deadline te zijn…. Maar goed, met de politieke les van Barroso in mijn achterhoofd zou niets meer mij verbazen.

Bron: Morningstar – San Lie / 25 juni 2015

Geplaatst in Financieel | Getagged | Reacties uitgeschakeld voor Griekse tragedie of klucht?